Lees ik laatst in de krant: "Sabam vraagt geld voor muziek in quiz.".

Dit scenario klinkt bekend, eerst het gedoe rond muziek in crèches, dat ze dan toch een beetje ontkennen.

Dan al het gedoe rond muziek op het werk, waar ik overigens niet meer van weet (of vind) of dat nu van toepassing is of niet?

Het enige wat ik zowat vind is tarieven op een site van Sabam ( http://www.eengemaakteaangifte.be/pls/apex/f?p=109:2:2733622423112717::NO::: ) waar gesteld wordt dat er voor muziek op de werkplaats betaald moet worden vanaf 9 werknemers. Maar wordt dit al toegepast? Ik veronderstel van wel dan?

En wat nu als ik 1 van de 10 werknemers ben en ik heb een legaal mp3tje opstaan en mijn collega's luisteren mee? Dan heb ik al auteursrechten betaald? Toch? Zelfs als de radio opstaat, dan heeft (in het geval van Stubru) VRT toch al auteursrechten betaald? Ook al wordt er geluisterd met meer dan 8. Of niet dan? Ik vind er niet veel over buiten een vage persmededeling. Ik vraag me trouwens ook af hoeveel de VRT ongeveer betaald.

En nu, na al dat, moeten straks mensen die hun amuseren in een quiz, en af en toe naar een klein streepje (nooit een heel nummer veronderstel ik) muziek luisteren ookal gaan betalen?

Sabam, Regering, waar gaat dit naartoe? Moet ik straks ook betalen als we naar een streepje muziek luisteren op een familiefeest?

Met al die digitalisatie, heb ik een gevoel dat er een belangerijk recht vervaagt. En ik hoop dat we het niet verliezen. Dat recht is het recht om te delen!

Want vroeger, toen ik nog een boek kocht, of een CD, of een vinyl, of ... Zou ik toen opgesloten worden, of extra moeten betalen als ik die plaat of dat boek zou uitlenen? Als ik iemand een CD als cadeau geef, is dat best leuk. Maar wat als ik een CD online koop? En iemand de mp3's cadeau doe? Ik weet het, waar ligt de grens? Als ik heel de aardbol die mp3's cadeau doe via internet is dat fout, maar toch niet als ik ze op mijn vriendin haar ipod zet, als verrassing?

Deze grens (1) moet goed, duidelijk en transparant gedefinieerd worden. In een duidelijke wet. Deze wet moet vervolgens als informatie beschikbaar zijn voor elke burger! De burger is tenslotte betrokken partij, want hij betaald. Deze grens moet zeker niet bepaald worden door een duistere organisatie als Sabam, in vage persberichten, vage websites, en vage artikels over wie nu weer moet gaan betalen.

Deze keer waren het de quizzers, wie wordt het volgende keer?

(1) Waar ligt de grens nu? Wie beslist hoe vaak we nog moeten betalen voor 'intellectuele eigendom' als muziek of boeken of films? Waarom moet er voor muziek 3x op rij betaald worden? 1 x door een koper, 2 x door die koper als die beslist de muziek uit te zenden(radio). Een derde keer door een bedrijf als er door meer dan 9 werknemers naar die radio wordt geluisterd. En hoe komt dit bedrag dan bij de auteurs van de muziek terecht? Houden ze echt bij in welk bedrijf door hoeveel personen naar welk radiostation wordt geluisterd? Vaag... Of is het zomaar met de vinger in de neus zovan, hmmmm wie hebben we graag? Hier Universal, 't is voor u!